Home Me myself and I Update #6: Het ligt nog steeds aan mij
Update #6: Het ligt nog steeds aan mij

Update #6: Het ligt nog steeds aan mij

written by marloes. 3 augustus 2017

De laatste update ging over mijn deadlift kunsten en het goede nieuws is, ik kan het weer een beetje beter. En zwaarder. Ik train inmiddels twee keer in de week, nog even en ik deadlift iedereen naar huis.

Tussen de deadlift-, squat-, en bankdrukbedrijven door ging ik langs bij het Spine & Joint Center, een revalidatiekliniek voor mensen met chronische rugpijn. Na een aantal testen volgde een nogal bijzonder gesprek met een arts. Niet alleen omdat deze man de hele tijd pijnlijke stiltes liet vallen als ik ergens antwoord op had gegeven, maar vooral omdat hij om duistere redenen had besloten zijn zonnebril op te zetten tijdens het gesprek. En ik dus tegenover een man zat die niks zei en niks zag. Dacht ik. Het was gezellig.

Tijdens het gesprek werd min of meer mijn hele levensloop doorgenomen om een beeld te vormen van hoe ik er aan toe ben en hoe ik omga met de pijn en het niet weten of en wanneer die pijn ooit nog weggaat.

Ik vertelde nogal voldaan het verhaal dat ik hier ook al eens deed, over mijn plannen voor de aankomende Olympische Spelen. Over zelf verantwoordelijk zijn voor hoe het met je gaat en er dus zelf alles aan doen om ervoor te zorgen dat het beter gaat. Dat ik trouw elke avond mijn oefeningetjes doe, gezond probeer te leven en uiteraard over mijn deadlift praktijken. Voorál over mijn deadlift praktijken. Al die tijd zei de dokter vrij weinig en hield hij z’n zonnebril op.

Nadat ik zo’n beetje het hele verhaal wel had gedaan bleef het eerst weer 15 (deels denkbeeldige) minuten stil voordat hij zo waar de bril afzette en zei:

Er is een eigenschap die ik altijd zeer bewonder in mensen.”

Ik ging er even goed voor zitten, er kwam namelijk een compliment aan dat ik zo goed m’n best deed en alles. Hij ging verder:

En dat is als mensen weten wat ze niet kunnen.”

Je weet toch wel hoe je reageert als je een compliment krijgt? Dat je een beetje semi bescheiden gaat zitten glimlachen en de complimentengever bedankt? Dat deed ik dus. Een nanoseconde later bedacht ik me pas dat het helemaal geen compliment was, maar een draai om mijn oren. Een standje voor mijn eigenwijze kut mentaliteit en de gedachte dat ik het wel even zelf zou gaan oplossen. Alsof ik de expert ben.

Ik vond het sneu voor mezelf, vergat m’n lifehacks, en de zonnebril aan de andere kant van het bureau had ongelijk. Maar het is niet sneu en de zonnebril had wel degelijk gelijk. En er was geen lifehack in m’n lijstje die me hierbij had kunnen helpen.

En daarom is het tijd om een nieuwe lifehack toe te voegen aan mijn lijst:

Verzamel mensen om je heen die iets beter kunnen of meer weten. 

Experts dus. Want jij en ik weten niet zoveel. En kunnen misschien nog wel minder.

 

Meer lezen